سرمایه گذاری جهانی در تولید فناوری پاک 50 درصد در سال 2023 افزایش یافت و به 235 میلیارد دلار رسید. این افزایش معادل تقریباً 10 درصد رشد سرمایه گذاری در کل اقتصاد جهانی است. چهار پنجم سرمایهگذاری در تولید فناوری پاک در سال 2023 - حدود 188 میلیارد دلار - برای تولید باتریهای خورشیدی و فتوولتائیک هزینه شد و کارخانههای خودروهای برقی 15 درصد دیگر را به خود اختصاص دادند. علاوه بر این، سرمایه گذاری قرار است نزدیک به رکوردهای اخیر خود باقی بماند، در حدود 200 میلیارد دلار در سال 2024.
علیرغم اجرای مداوم استراتژی های صنعتی در سایر کشورها، ارزش صادرات فناوری پاک چین در سال 2035 تحت تنظیمات سیاست فعلی از 340 میلیارد دلار فراتر خواهد رفت.
چین در حال حاضر کشوری است که کمترین هزینه را برای تولید فناوری های کلیدی انرژی پاک در نظر گرفته شده در گزارش دارد، بدون در نظر گرفتن حمایت های مالی صریح دولت ها. هزینه تولید ماژول های خورشیدی فتوولتائیک، توربین های بادی و فناوری باتری در ایالات متحده تا 40 درصد، در اتحادیه اروپا تا 45 درصد بیشتر و در هند تا 25 درصد بیشتر است.
بر اساس سیاست های فعلی، واردات خالص سوخت های فسیلی و فناوری های انرژی پاک به 400 میلیارد دلار در سال 2035 در اروپا خواهد رسید.
نصب Outlook
این گزارش از سناریوهایی مانند سناریوی سیاست های بیان شده (STEPS) که منعکس کننده چشم انداز سیاست فعلی است و سناریوی تعهدات اعلام شده (APS) که فرض می کند دولت ها اهداف آب و هوایی خود را برآورده می کنند، برای پیش بینی رشد بالقوه این فناوری ها استفاده می کند.
طبق اعلام آژانس بین المللی انرژی، ظرفیت تولید ماژول خورشیدی جهانی می تواند در سال 2035 به 1546 گیگاوات در سناریوی STEPS برسد و در سناریوی APS به 1695 گیگاوات افزایش یابد. در سال 2023، ظرفیت جهانی 1115 گیگاوات بود.
این گزارش پیش بینی می کند که تقاضای جهانی برای ماژول های خورشیدی از 460 گیگاوات در سال 2023 به 674 گیگاوات در سال 2035 با نرخ رشد متوسط 3 درصد در سال و به 724 گیگاوات در سال 2050 تحت STEPS افزایش خواهد یافت. تحت APS، تقاضای جهانی برای ماژول های خورشیدی به 860 گیگاوات در سال 2035 و 894 گیگاوات در سال 2050 خواهد رسید.
اروپا
اتحادیه اروپا در حال حاضر بزرگترین واردکننده ماژول های خورشیدی PV در جهان است، با تولید داخلی که کمتر از 15 درصد تقاضا را در سال 2023 پوشش می دهد. در عوض، واردات - عمدتاً از چین و آسیای جنوب شرقی - برای پوشش بیشتر تقاضا کافی بود و منجر به افزایش تقاضا شد. افزایش قابل توجهی در ذخایر، که در حدود سه برابر سطح تاسیسات سالانه در آن سال بود.
سهم اتحادیه اروپا از ظرفیت تولید جهانی PV خورشیدی به کمتر از 1 درصد کاهش یافته است. تنها استثنای این روند پلی سیلیکون است که اتحادیه اروپا به لطف خلوص بالای پلی سیلیکون تولید شده در آلمان که همچنان به چین صادر می شود، 3 درصد از عرضه جهان را در اختیار دارد.
طبق اعلام آژانس بین المللی انرژی، اتحادیه اروپا در سال 2035 بزرگترین واردکننده ماژول در جهان باقی خواهد ماند، و تغییر اصلی این است که برخی از واردات از ایالات متحده انجام می شود. تولید داخلی حدود 7 گیگاوات است، زیرا در حال حاضر هیچ اطلاعیه قابل توجهی در مورد گسترش تولید وجود ندارد. در مقابل، نشانه هایی وجود دارد که ظرفیت تولید ماژول موجود می تواند کاهش یابد.
سیاست ها و پشتیبانی
بررسی بیش از 50 تولیدکننده عمده فناوری پاک و زنجیره تامین مواد که توسط آژانس بین المللی انرژی انجام شده است، عواملی غیر از هزینه را نشان می دهد که بر تصمیمات سرمایه گذاری تأثیر می گذارد. این موارد شامل اشکال مختلف حمایت از سیاست، دسترسی به بازار، قابلیت ها و تخصص پایه صنعتی و زیرساخت ها می شود.
آژانس بینالمللی انرژی خاطرنشان میکند که «دولتها باید تعهد خود را به بازارهایی با عملکرد خوب و انتقال انرژی پاک مقرونبهصرفه از یک سو با نیاز به ایجاد زنجیرههای تأمین فناوری پاک و ایمن و انعطافپذیر از سوی دیگر هماهنگ کنند. این به معنای انتخابهای دشوار در مورد کدام صنایع است. برای حمایت، چگونگی ساختار روابط تجاری، و اولویت دادن به تلاشهای نوآوری.
این گزارش نتیجهگیری میکند که فراتر از استخراج و فرآوری مواد معدنی حیاتی، اقتصادهای نوظهور و در حال توسعه میتوانند از مزیتهای رقابتی خود برای ارتقای زنجیره ارزش استفاده کنند. به عنوان مثال، آسیای جنوب شرقی می تواند به یکی از ارزان ترین مکان ها برای تولید پلی سیلیکون و ویفر برای پنل های خورشیدی در 10 سال آینده تبدیل شود، در حالی که آمریکای لاتین - به ویژه برزیل - این پتانسیل را دارد که تولید توربین های بادی خود را برای صادرات به بازارهای دیگر در این کشور گسترش دهد. قاره آمریکا شمال آفریقا منابع لازم برای تبدیل شدن به قطب تولید خودروهای الکتریکی در دهه آینده را دارد، در حالی که چندین کشور در جنوب صحرای آفریقا می توانند آهن با هیدروژن کم انتشار تولید کنند.


